Araştırma: Evlatların İnsanlardan Oldukca Robotlara Güveniyor
111 çocuk üstünde meydana gelen bir araştırma, evlatların data edinme mevzusunda robotlara insanlardan daha oldukca güvenebildiğini ortaya koydu.
Yapay zekâ ve robotik teknolojilerinin hız kesmeden geliştiğini biliyoruz. Artık daha ilkin bilim kurgu filmlerinde gördüğümüz şeyler gerçeğe dönüşüyor. Durum bu şekilde olunca da araştırmacılar, bu biçim teknolojilerin cemiyet üstündeki etkilerini görmek için emek harcamalar gerçekleştiriliyor. Çocuklar üstündeki kısa sürede meydana getirilen bir araştırma da bunlardan biri.
Internasyonal bir ekip, evlatların makinelerle olan ilişkisine dair bir gözlem gerçekleştirmiş oldu. Sonuçlarda, evlatların robotlara insanlardan daha oldukca güvenilmiş olduğu görüldü. Emek verme, Computers in Human Behavior üstünden yayımlandı.
Sonuçlar yaşlara gore değişse de evlatların robotları tercih etmiş olduğu görüldü
Araştırmacılar, yaşları 3 ila 6 içinde değişen 111 tane evladı kullandı. Bilgilerin bu yaşlarda değişik kaynaklardan iyi mi alındığını ve evlatların kimlere güvendiğini gözlemlemek istediler. Çocuklar, online olarak insanlardan ve robotlardan gelen ve değişik durumları içeren videoları izlediler.
Bu videoların birinde hem insan hem robot güvenilir bilgiler veriyordu. Bir başkasında robot güvenilir data verirken insan hatalı data veriyordu. Üçüncüde ise bunun tam tersiydi. Videolarda nesneler kullanıldı. Robotlar ve insanoğlu, bu nesneleri isimlendirdi. Hatalı data kısmında nesnelere değişik adlar verildi (tabağa kaşık demek benzer biçimde).
Tüm bunların arkasından bulgularda, evlatların robotlardan gelen bilgilere daha oldukca inanılmış olduğu görüldü. Doğal ki yaşlara gore durumun birazcık değiştiğini de söylemek gerekiyor. Yaşı daha yüksek olan çocuklar, insanları tercih etmeye daha yatkındı. Sadece yaş küçüldükçe robotlara daha oldukca güvendikleri görüldü.
Robotların daha akıllı bulunduğunu düşündüler
Bununla birlikte hem robot hem de insandan güvenilir data gelindiğinde robotlara daha yakın hissettikleri de gözlemlendi. Robotun daha akıllı bulunduğunu düşünürlerken kimin hata yaptığına ilişkin sorularda insanları göstermeye daha yatkın oldukları görüldü. Kimin öğretmen olması gerektiği sorusuna bile robotu seçenler oldu.
Bu gözlem, gerçek dünyadaki etkileşimleri tam olarak temsil etmediği için kati olarak çocuklar robotlara daha oldukca güveniyor diyemeyiz. Gene de yapay zekâ ve robotların gittikçe yaygınlaştığı bir dünyada evlatların da bu durumdan etkilendiğini görmemizi sağlıyor.
